1.5 jaar lukte het niet om af te vallen. Wat ik ook deed, wie ik ook om hulp vroeg. Het werkte niet. Tot ik ontdekte wat de oorzaak was…
Ik deed alles zoals het hoorde… volgens de theorie. Zelfs anderen ingeschakeld om me te helpen, maar niets werkte.
Ja het was een bewogen jaar. Ik werkte deels in loondienst en had als doel om full-time te gaan ondernemen. Mijn praktijk verhuisde, ik ronde 2 opleidingen af en trainde lekker veel voor de hyrox. Ik kreeg mega toffe kansen voor mijn bedrijf en was heel enthousiast aan het leven.
Maar die kilo’s die wilden er niet af. Wat ik ook deed. Tot afgelopen december… toen er heel veel op zijn plek viel.
Ondanks dat ik geen stress ervaarde.. Stond ik toch onder stress… Niet door mijn werk, niet door mijn trainingen of mijn voeding… maar door wat ik niet uitsprak….Door wat ik binnen hield…
Een hele tijd geleden stelde iemand mij een vraag en die bleef in mijn hoofd spoken. En kwam steeds weer terug, vanuit een andere hoek, in een andere vorm.
In oktober startte ik een nieuw coachingstraject en langzaam aan vielen de puzzelstukjes op de juiste plek. Ik leefde met mijn kop in het zand en daar werd ik me steeds bewuster van. Pijnlijk, niet leuk, maar wel nodig. Het werd steeds duidelijker wat er speelde.
Ik leefde niet het leven dat ik écht wilde leven, maar het leven dat anderen van mij verwachtten.
Ook al had ik grote keuzes gemaakt, zoals fulltime ondernemen, ik deed ze niet vanuit mijn eigen wens en doelen.
Ik deed wat ‘goed’ zou zijn.
En misschien nog wel het belangrijkste:
Ik vertelde mezelf dat het hartstikke goed ging en dat ik eindelijk deed wat ik wilde.
Maar dat was niet zo.
Het paste niet bij mij. Ik deed weer wat ik altijd deed. Doen wat anderen verwachtten..
Die bewustwording zette iets in beweging.
Zó diep, dat ik op een dag voor de spiegel stond en merkte dat de kilo’s eraf waren.
Zonder anders te eten.
Zonder anders te trainen.
Zonder iets speciaals te doen.
Ik had iets los gelaten wat me blijkbaar onbewust zoveel spanning gaf, stress gaf en energie kostte.
De grap? Ik heb een sporthorloge en een oura ring. Deze meten stress. Dat zeg ik wel, maar doordat ik gewoon veel energie had en goed sliep dacht ik, nou dat komt door mijn trainingen.
Maar stiekem was het binnenhouden, aanpassen en niet mezelf zijn de stressor.
En nu? Nu werk ik eraan. Soms is het zwaar en emotioneel (hele zwembaden vol gehuild, maar dat moest er blijkbaar uit 😉 Vaak is het fijn en een mooie ontdekkingstocht. Ik voel me letterlijk & figuurlijk lichter, lekkerder in mijn vel en heb zin om mijn doelen te behalen.
Ik heb getwijfeld om dit te delen, het is heel persoonlijk, maar het is ook iets dat ik regelmatig zie gebeuren. Frustratie dat je alles goed doet, maar het niet lukt om te verbeteren. Ik snap die frustratie… Maar soms zit het niet in meer doen, maar is het tijd om je oogkleppen af te zetten en écht in te checken.
En ja, bij anderen kan ik het heel goed zien en ze helpen, maar zelf zie je dat soms niet.
Dit deed me weer beseffen hoe belangrijk het is om op alle vlakken te doen wat nodig is. Fysiek & mentaal. Niet alleen in de oppervlakte, maar ook in de diepte. Want hoe goed het soms allemaal lijkt te gaan. We kunnen ook heel goed dingen weg stoppen. Doen alsof het goed gaat, niet alleen naar buiten… Maar ook naar jezelf.
Lukt het niet om je doel te behalen? Loop je vast terwijl je voor je gevoel alles op de rit hebt? Check dan eens in.
Hoe gaat het écht met je? Ben je gelukkig met je leven (werk & prive)?
