Herken je dat?

Dat je je constant aanpast en zonder dat je het doorhebt steeds meer stress ervaart?

Herken je dit?

• Je past je aan aan anderen
• Je geeft je mening niet
• Je doet wat er van je verwacht wordt
• Je zorgt dat de ander zich goed voelt en blij is
• Je doet je sterker voor dan je je voelt
• Je spreekt niet uit wat je nodig hebt
• Je blijft doorgaan ondanks dat je uitgeput bent
• Niemand weet hoe het écht met je gaat

Dit doet meer dan je denkt.

Je past je niet alleen op dat moment aan, maar gaat eigenlijk constant over je grens.

Je loopt op eieren om de ander een goed gevoel te geven en zonder dat je het doorhebt lekt je energie weg en staat je stresssysteem aan.

Doordat je steeds bezig bent met de ander en alert bent of je het wel goed doet, blijft je systeem signalen oppikken uit je omgeving. Alles wat misschien niet klopt, alles wat aandacht vraagt.

Je staat dus eigenlijk continu “aan”.

Ik heb dit zelf jarenlang gedaan, zonder dat ik me daar echt bewust van was.

Een kwaliteit van mij is dat ik goed kan aanvoelen wat iemand nodig heeft. Heel fijn in mijn werk. Maar deze skill komt niet uit de lucht vallen. Ik heb mezelf dit aangeleerd door constant bezig te zijn met pleasen en me aanpassen aan anderen.

Daar werd ik zo goed in dat ik dacht dat het leven dat ik leefde ook echt het leven was wat ik zelf wilde.

Maar dat was niet zo. Van de buitenkant leek het alsof ik juist goed voor mezelf koos.Ik wisselde van baan, nam ontslag en startte mijn eigen bedrijf. Maar onbewust deed ik dit nog steeds zoals het “hoorde” of zoals anderen het van mij verwachtten.

Wanneer iemand een goed bedoeld advies gaf, ging ik dat uitvoeren en week ik af van mijn eigen plan. Niet alleen in mijn werk, maar ook privé.

Gewoon doen wat er van me verwacht werd. Een beetje aanpassen is niet erg, dat hoort erbij… toch?

Ondertussen leefde ik gezond op alle vlakken, maar ontstonden er wel klachten. Ik had heupklachten, een opgeblazen buik, mijn cyclus rommelde en ik had best vaak negatieve gedachten.

Er klopte iets niet, terwijl ik juist zo mijn best deed om alles goed te doen.

Ik ben een echte gezondheidsnerd en droeg een Whoop en later een Oura ring.Die meten je lichaam en geven inzicht in stress en herstel. En die gaven regelmatig aan dat mijn lichaam onder stress stond. Ik gaf mijn drukke agenda en mijn trainingen de schuld en ging gewoon door.

Tot iemand mij de vraag stelde: ben je happy? Samen met de coaching die ik op dat moment volgde, viel alles op z’n plek.

Ik werd me bewust van het feit dat ik eigenlijk nooit zei wat ik écht dacht, maar vaak het antwoord gaf dat verwacht werd. Dat ik me bleef aanpassen, ook op momenten dat ik het zelf anders voelde.

Waarom het me niet eerder opviel? Omdat ik enthousiast ben, veel leuk vind en daardoor dacht dat het allemaal wel prima was.

Maar ondertussen kostte het me enorm veel energie. Pas toen ik niet alleen begreep wat ik deed, maar ook echt voelde wat het met me deed in mijn lichaam, merkte ik hoeveel onrust er eigenlijk zat.

En vanaf dat moment begon het te veranderen. Niet in één keer, maar stap voor stap.

Ik ging zien op hoeveel kleine momenten ik me aanpaste. Bij simpele dingen als:

• Wat zullen we eten?
• Wat wil je vandaag doen? Terwijl ik het antwoord eigenlijk al wist, maar het niet uitsprak. Of kleding aantrekken die “hoort” of waar mensen ‘’niets van zouden vinden’’

Het lijken kleine dingen, maar ze zorgen onbewust voor veel stress. Je bent constant alert, constant aan het afstemmen en daardoor lekt er energie weg en blijf je in die “aan-stand” hangen.

Hoe je dit oplost? Door je er bewust van te worden wanneer je het doet.

En dat klinkt makkelijker dan het is. Juist die kleine momenten waarop je iets inhoudt of jezelf aanpast terwijl je dat eigenlijk niet wilt.

Als je die gaat herkennen, ontstaat er ruimte om het anders te doen. Om het wél uit te spreken.

En nee, het lukt niet altijd. Het is niet altijd leuk. Maar alleen al het besef dat je voor jezelf mag kiezen, geeft rust. De rest is oefenen.

Voor mij is het nog steeds een ontdekkingstocht, maar wel één waarin ik veel minder stress ervaar.

Ik voel me lichter, rustiger en meer mezelf.

Alsof ik niet meer constant een bal onder water aan het duwen ben die elk moment omhoog kan schieten.

Die bal dobbert er nu gewoon. En dat is oké.

En misschien wel het grappigste: mijn Oura ring laat ook zien dat mijn lichaam minder vaak onder stress staat, zonder dat ik mijn agenda of trainingen heb aangepast.

Geef jezelf wat rust door jezelf te durven uitspreken. Het is minder spannend dan je denkt.

Blijf jij hier in hangen en merk je dat het je energie kost? Dan is het misschien tijd om te kijken waar dit bij jou vandaan komt. Ik denk graag met je mee.