‘’Jij krijgt zoveel voor elkaar in weinig tijd’’
Iets dat ik vaak hoorde en waarvan ik dacht dat ik goed bezig was. Ik ervaarde geen stress en vond alles wat ik deed leuk.

Hard werken brengt je het verst heb ik altijd geleerd. En ja, het heeft me ver gebracht, maar het zit soms ook in de weg.

Dat ik zoveel voor elkaar kreeg was eigenlijk geen goed teken.

| Ik was overprikkeld

Ik kon niet meer niksen, lummelen, stilzitten. Ik had prikkels nodig. Niet 1, maar heel veel tegelijk. Alleen dan was ik voor mijn gevoel rustig.

Tijdens het koken van 4 maaltijden tegelijk (nee geen 4 porties, maar maaltijden) en ondertussen het volgen van een online cursus, aantekeningen maken en appen bedacht ik me dat het zo niet langer kon.

Ik was constant naar dingen op zoek zodat ik niet hoefde na te denken. Want als ik ook maar iets minder ging doen dan kwamen er gedachten op, positief & negatief. Dat maakte me onrustig. Mijn hoofd bleef constant aan en kon ik alleen nog uitzetten wanneer ik afleiding had en die zocht ik dus ook constant op.

Tijdens wandelen was ik mijn post’s aan het uitwerken, podcast aan het luisteren en het liefst ook nog wat mailtjes beantwoorden. Lekker efficient toch?

Maar niets is minder waar. Door zo te leven trok ik mijn hele batterij leeg. Ik kon niet meer zonder die prikkels, stond constant aan en herstelde ook niet van wat ik deed.

Kleine signalen die ik negeerde.…
Ik werd wat vermoeider en had daardoor minder zin om dingen te ondernemen.
Ik kreeg meer trek in suikers, maar ach ik deed ook heel veel dus kon best.
Ik werd prikkelbaar…
Ik had vaker last van spierpijn…
Ik had geen zin in contact met andere mensen… (best lastig met mijn werk…)

Maar dit was voor mij niet genoeg om het anders te doen. Masker op en doorgaan…

Klaag jij over je lichaam of klaagt je lichaam over jou?
Zoals ik altijd zeg: Je lichaam klaagt op dat punt dat voor jou belangrijk is, zodat je gaat luisteren. Voor mij zijn dat fysieke klachten. Want ja, dan kan ik niet trainen en presteer ik minder tijdens de Hyrox…

En dat gebeurde ook. Een heupblessure schopte mijn trainingschema in de war en tijdens de hyrox merkte ik dat mijn batterij leeg was. Het ging niet, ik kwam niet voorruit, kreeg kramp en zag sterretjes bij het laatste onderdeel. En dat terwijl ik zo hard had getraind ervoor….

En precies dat was het probleem.
Zo hard trainen, zo hard werken, zo hard mijn best doen….Alles moet meer en beter…
Het maakte dat ik altijd ‘’aan’’ stond en niet meer herstelde.

Dat was voor mij een reden om het anders te doen…

Stap voor stap bouwde ik de prikkels af en leerde ik weer lummelen, herstellen en opladen.

Dit is hoe ik weer leerde ontspannen:

Rigoreus niks gaan doen werkt niet in dit geval. Je systeem is zo gewend aan prikkels dat niksen meteen heel oncomfortabel voelt. Dit moet je weer leren dus eigenlijk is het gewoon trainen.

stap 1: Wees bewust van de hoeveelheid afleiding die je zoekt en ga op onderzoek waarom je afleiding nodig hebt. Speelt er iets? Is er iets lastigs wat je wil doen, maar aan het uitstellen bent. Of heb je misschien al lange tijd zoveel tegelijk gedaan dat je niet meer weet hoe het anders is?

Stap 2: Vertraag. Kijk eens of je vandaag 1 ding wat langzamer kan doen dan je gewend bent. Neem bijvoorbeeld het fietsen. Race je altijd van a naar b? Kijk eens of je letterlijk 1 versnelling langzamer kan gaan en weest bewust van hoe dit voelt. En check dan vervolgens ook hoeveel extra tijd het je kost… Want dit is vaak minder dan we denken.

Stap 3: Bouw de intensiteit van prikkels af.
Voorbeeld: Ik ging altijd wandelen met een leerzame podcast en maakte notities voor post’s.
Vervolgens ben ik gaan wandelen met een leerzame podcast zonder notities te maken.
Daarna heb ik een onzin podcast gekozen om die vervolgens in te wisselen voor muziek en uiteindelijk weer zonder muziek te kunnen wandelen. Alleen met het geluid van de vogels.

Zet steeds een volgende stap wanneer je er aan gewend bent. Het zal even wennen zijn, maar dat is normaal. Zorg alleen dat je de stap zo groot maakt dat het net oncomfortabel is, maar je het wel kan uitvoeren. Ga je te veel stappen buiten je comfort dan word de verleiding om terug naar meer prikkels te gaan heel groot.

Geef jezelf de ruimte om te oefenen!

Zo kan je soms ook de andere kant op werken. Merk je dat je gewend bent aan minder prikkels, dan bouw je de prikkels juist weer op.

Het belangrijkste is dat je leert schakelen tussen aan & uit, maar ook tussen uit & aan. Zo houd je je batterij vol en gezond.

Want je kan veel doen, vlammen en gaan, zo lang je ook bewust je batterij op kan laden.

Herken je dit en wil je leren hoe dit werkt voor jou? Plan dan hier vrijblijvend een call in en ik denk met je mee.

Succes!

Liefs Anissa